28/7/2006 - <font size="2" color="blue">Yedikule-TCDD bakım atölyeleri
Benim yaşadığım kasabadan TREN geçmezdi. Gurbete gidenleri tren garlarında uğurlamadım. Gelenleri karşılamadım. ama hep bir sevgiyle seyrettim filmlerdeki gar sahnelerini.
İsterdim ülkemin her kasabasından geçsin trenler.Benimde türkülerin olsun tren üstüne.Bende ineceğim istasyonda bekleyen birçift gözün hayaliyle yaşasam...
87 yılında İFSAK üyesi bir grup arkadaşla Doğuanadoluya yaptığımız fotoğraf gezisinde Tren yolculuğu yapmıştım.İstanbuldan Tatvana kadar iki gece üç gün süren tren yolculuğu trenlere karşı içindeki duyguların bir aşka dönüşmesini sağladı. Her istasyonda birileri iniyor, onun yerine başka birileri geliyor. Anadolu insanının her türlüsünü bir yolculuk süresinde görüyorsun. Fakiri,zengini,genci,yaşlısı, bıçkın delikanlısı,dervişi,mollası, muhtarı,ağası...Adeta insanlar geçidiydi yolculuğum.
Ve istasyonlar... Bozkırın ortasında yalnızlığa mahkum edilmişler adeta. Hergün aynı saatte gelen trenden başka uğrayanı olmayan yapılar. Garip,Kimsesiz ve yalnızlar...
Bütün bunları düşünmeme sebep ne derseniz; Yedikule tren bakım atölyeleri. Yıllarca istanbulda banliyo trenlerini kullandım. Yedikuleden her geçişimde dönüp atölyelere bakardım. Bunun nedeni mekaniği seviyor olmam değil, trenlerin bakım atölyelerini merak etmemdi. Ben bu tesisleri gezemeden TCDD Yedikule atölyelerini kapattı. Ne zaman kurulduğunu bilmiyorum ama gördüğüm sondurum karşısında ağlamamak için kendimi zor tuttum. Halkın vergisiyle kurulmuş böyle tesisler kaderine terkedilmiş. içindeki makinalar sökülmüş.(bir bekçinin dediğine göre çalınmış). Bir milli servet heba edilmiş. Şimdi YEDİKULE TREN BAKIM ATÖLYELERİnde "tinerciler" ve "neidüğü belirsiz kişiler" yaşıyor. Yol geçen hanına dönmüş. Duvarlar yıkılmış. Çatılar çökmüş. Tamamen bir harabe halinde duruyor. Yazık çok yazık...
Nice işçinin alınteri vardır bu atölyelerde. Sevinçler, hüzünler, başarılar, hayal kırıkları, İNSANA dair, EMEĞE dair nice hikayeler gizlenmiş duvarlarına. Yıkıntıların arasından anılar "Biz buradayız" diye sesleniyor. Her atölyede başka bir hayal dolaşıyor.
Yedikule Tren Bakım Atölyeleri artık geri kazanılacak durumda değil. Yinede burası TOPLUMA yararlı olacak şekilde değerlendirilmeli. Bu tesis bir "DEVLET ÜNİVERSİTESİNE" devredilerek yeniden düzenlenmeli ve yaşanır-yaşayan bir hale getirelmeli. Burası "Özel sektöre" PEŞKEŞ" çekilmemeli...
Burada çalışmış tüm işçilerin EMEĞiNE ve ANILARINA Saygılar ve Teşekkürler...
|
|
Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
12/7/2006 - <font color="Yellow" >Merdiven<font/>
Her geçen gün binalar daha da yükseliyor. Gökyüzünü görmek zorlaşıyor.
Sabahları penceremizden güneş ışığı girendi bir zamanlar, şimdilerde karşı binaların CAM yüzeylerinden yansıyan ışık giriyor.
Güneşin doğuşunu ve batışını penceremizden göremiyoruz...
Sokaklarımız üstgeçit merdivenleriyle doldu. Yürüken merdivenlerin ve gökdelenlerin aralarında bulabildiğimiz boşluklardan geçmek zorunda kalıyoruz...
|
|
Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
18/5/2006 - <font size="3" color="yellow"> YOSUN</font>
Fotoğraf:©İsmail COŞKUN
Yosun; hep taşın üstündedir.Dalgalar ne kadar şiddetli olursa olsun kopmaz yerinden. Yosun hep yerindedir. Oysa dalga sürekli değişir. Bir gelen dalga bir daha gelmez.
Sanki dalga değilde bir sistir gelen. Dalgada siste ne kadar bir birine benzer. İkiside bir tül gibidir. Biraz ışık geçirir, biraz keser. İkisinin de görüntüsü çok hoştur. Dalgaya uzun süre bakınca sis olmaya başlar. Sis ise rüzgarda dağılır...
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
Bilgi ve sanat zevki olan insanlar yaşamı anlayabilir...
Kategoriler
Arkadaşlarım
yansimalar
muhbir
ncelegen
|
